De principe qui adversarios toxicavit

De quodam principe narratur, qui, cum omnibus viribus suis non posset hostes suos devincere, fecit hanc cautelam. Similavit fugam et castra sua cum victualibus hostibus dereliquit. In quibus castris dolia multa plena vino infecto dimisit per semen cuiusdam herbae, ita quod homo bibens de vino illo statim obdormivit. Scivit etiam hostes esse famelicos et gulosos, qui semper vinum cum gaudio ad votum suum biberent. Statimque semimortui dormire compellebantur. Super quos princeps redeuntes omnes ad libitum suum occidit.